De gefragmenteerde structuren en indringende ogen creëren een landschap van surveillance en verlangen. De figuren lijken tegelijkertijd schepper en slachtoffer van hun eigen transformatie. Het is een visuele reflectie op de collectieve dysmorfie van onze huidige maatschappij, waarin de jacht op perfectie paradoxaal genoeg leidt tot het verlies van het zelf.
