Kunstmatig
Wanneer houdt verbetering op en begint vervreemding? Als alles aangepast kan worden, wat blijft er dan nog echt?
uit 2026 tot 2026
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
All or nothing
2026De uitgestrekte arm lijkt contact te zoeken, maar bereikt niets. Dat creëert een gevoel van existentiële leegte ondanks alle uiterlijke perfectie. De herhaalde en vervormde gezichten links functioneren bijna als een digitale spiegeling of een eindeloze databank van gezichtsvarianten. De hoge hak in combinatie met het kale, androgyne lichaam versterkt het idee van geconstrueerde gender- en schoonheidsperformances
All or nothing 2
2026De gefragmenteerde structuren en indringende ogen creëren een landschap van surveillance en verlangen. De figuren lijken tegelijkertijd schepper en slachtoffer van hun eigen transformatie. Het is een visuele reflectie op de collectieve dysmorfie van onze huidige maatschappij, waarin de jacht op perfectie paradoxaal genoeg leidt tot het verlies van het zelf.
All or nothing 3
2026Het gezicht transformeert hier van menselijke identiteit naar een kneedbaar oppervlak — gevormd door algoritmes, schoonheidsidealen en digitale zelfconstructie. Het einde is zoek...
All or nothing 4
2026Sterk in dit werk is dat de gezichten bijna perfect en sereen ogen, terwijl de compositie juist iets verontrustends heeft. Die tegenstelling maakt het werk inhoudelijk krachtig: schoonheid wordt hier niet geruststellend, maar vervreemdend. De ziel is er uitgestanst dmv cirkels.